Loading...
Historia 2017-11-09T23:01:43+00:00

Historia

28 sierpnia 1991 roku w budynku po przedszkolu przy ul. Kościuszki 2, czterdziestoosobowa grupa rodziców podjęła decyzję o powołaniu do życia Społecznej Szkoły Podstawowej. Była to decyzja niezwykle odważna, ponieważ wszyscy zdawali sobie sprawę, że tak nieliczna grupa nie jest w stanie zapewnić finansowania placówki. Pomimo to, zdecydowali się, że podejmą ryzyko i zaczynają remont budynku. Zostałam wybrana na dyrektora nowej szkoły.

Najmniej liczna była druga klasa, do której został zapisany jeden uczeń – Mateusz Didyk. Nie łatwo było znaleźć nauczycieli chętnych do pozostawienia pracy w szkole publicznej, tym bardziej, że wróżono nam krótką przyszłość. Pierwsze zgodziły się przyjść do szkoły Teresa Korczyńska, Maryla Lutosławska i Barbara Klepacka, dołączyły emerytowane nauczycielki pani Wanda Frej i Helena Chrobak. Prace remontowe ruszyły pełną parą pod dowództwem Witka Chary, który rozdzielał i pilnował kolejności robót. Pomimo to zdarzyło się, że kilkakrotnie była malowana ta sama ściana, czy kaloryfer. O każdej porze dnia i nocy można było zastać zachlapanego farbą Marka Burlikowskiego. Nocami pilnował budynku i pracował w pocie czoła Krzysztof Piórkowski. Dobre duchy szkoły Ewa Łabowicz, Anita Michalak i Wiola Łada przyozdabiały ściany, szyły firanki i zasłonki. W szkole codziennie można było zastać pracujące całe rodziny: Didyków, Lutosławskich, Ładów, Kalinowskich.

 

Z ogromnym niepokojem rozpoczynałam pierwszy rok szkolny w warunkach raczej dość „siermiężnych”, klasy umeblowane przez rodziców sprzętami odziedziczonymi z innych przedszkoli, ogromne stare ławki wypożyczone od Ojców Franciszkanów, brak jakichkolwiek pomocy dydaktycznych. Na dobry początek pan Janusz Kuśmierz – przedstawiciel Kuratorium Oświaty podarował nam telewizor i magnetowid. Remont ciągnął się jeszcze kilka tygodni, co bardzo utrudniało naukę, ale zbliżało do siebie rodziców, nauczycieli, sprzyjało powstawaniu cudownej, niepowtarzalnej, przyjaznej atmosfery. My po prostu lubiliśmy przebywać w szkole, pracować razem. Przy wspólnej, „porannej” kawie u dyrekcji, która przez długi czas była prawie tradycją, rodziły się ciekawe pomysły, zapadały ważne decyzje. Częstymi gośćmi byli: Ania Janusz, Jacek Kacperski, Andrzej Pastuszko, na których pomoc zawsze można było liczyć. Ku ogromnej radości wszystkich szybko zaczęło przybywać uczniów. Zakończenie remontu uczciliśmy wspólnym ogniskiem i pieczeniem barana zorganizowanego przez Państwa Łabowiczów. W zabawie uczestniczyli wszyscy rodzice.

Takie były początki. Teraz wspominam je z sentymentem i czułością, ale wtedy martwiłam się bardzo czy szkoła przetrwa, czy podołamy i nie zawiedziemy oczekiwań rodziców, czy zrealizujemy koncepcję kształcenia i wychowania, która miała być tym co różni nas od szkół publicznych.

W 1993 roku budynek przy ul. Kościuszki 2 (obecnie mieści się tam Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie) okazał się zbyt mały na potrzeby szkoły. Władze miasta zaproponowały nam wzięcie w posiadanie budynku przy ul. Daszyńskiego 12, po przedszkolu kolejowym. Dzięki pomocy i przychylności Pana Ryszarda Wójcika, ówczesnego burmistrza Kłodzka wydzierżawiliśmy obiekt na 25 lat. Ponownie zaczęły się remonty i gruntowna przebudowa, by dostosować pomieszczenia do potrzeb szkoły. Rozpoczęcie roku szkolnego 1993/94 świętowaliśmy już na ulicy Daszyńskiego 12 z nowymi nauczycielami Piotrem Sikorą i Januszem Laską. Rok później do grona pedagogicznego dołączyli Joanna Sapieha i Mieczysław Kowalcze. W 1996 roku zaczęła uczyć języka angielskiego Barbara Lichwa. 07lipca 1997 roku powódź w ciągu jednej nocy zniszczyła przyziemie i parter budynku. Runęło ogrodzenie posesji. Zniszczone zostały pomoce dydaktyczne, komputery, meble, drzwi, okna, dokumenty. Rodzice i nauczyciele natychmiast ruszyli do ratowania szkoły. Wywoziliśmy błoto, czyściliśmy przedmioty, które dało się uratować. Poszukiwaliśmy sponsorów, którzy mogliby pomóc wyposażyć na nowo szkołę. Całe noce przed budynkiem płonęły ogniska, przy których rodzice i nauczyciele trzymali wartę, ponieważ w szkole nie było okien i drzwi. Zalana przez wodę część miasta pozbawiona była prądu i panowały głębokie ciemności. Dzięki „ pospolitemu ruszeniu” wszystkich związanych ze Szkołą Społeczną, już od 01.09.1997 roku zaczęliśmy lekcje w częściowo wyremontowanym budynku. Po powodzi pracę w szkole podjęli Elżbieta Prochowska i Piotr Kołodziejczyk. W 1998 roku Zarząd Kłodzkiego Towarzystwa Oświatowego wykupił od Urzędu Miasta połówkę małego budynku na posesji sąsiadującej ze szkołą. Została podjęta decyzja o rozbudowie tego parterowego domku na drugi obiekt szkolny. W 1998 roku rozpoczęliśmy wieloletnią współpracę z niepubliczną szkołą z Odense w Danii. W październiku 1999 roku po raz pierwszy przyjechała do nas na wymianę grupa uczniów duńskich. W 1999 roku w wyniku reformy edukacji w Polsce otworzyliśmy Społeczne Gimnazjum. W tym roku także rozpoczął pracę Waldemar Bielewicz. We wrześniu 2000 roku odbyło się uroczyste otwarcie nowego budynku szkoły, do którego na parter wprowadziły się dwie klasy gimnazjalne. Prace wykończeniowe na pierwszym i drugim piętrze trwały kolejny rok. W 2002 roku pracę w szkole podjęła Ewa Rychel. 01.09.2003 roku sześciu uczniów rozpoczęło naukę w klasie pierwszej Społecznego Liceum Ogólnokształcącego, której wychowawcą został Piotr Kołodziejczyk. Do grona pedagogicznego dołączyły Dorota Kawińska Domurad i Ewa Karkocha. W kolejnych latach przeprowadzono szereg modernizacji obu budynków. Wymieniono system ogrzewania, instalacje elektryczne, gruntownie zmieniony został wystrój „ starego budynku”, przebudowano całe przyziemie.  W ZSS pojawili się nowi nauczyciele : w 2004 roku Marzena Gmerek i Tomasz Żołnierz, w 2007 roku – Agnieszka Ryszka, w 2008 roku Arkadiusz Korolik, w 2009 roku – Ewa Kornaszewska, w 2011 roku Helena Bilecka Sołtysik i Agnieszka Makarewicz, w 2012 roku – Beata Korolik. W roku szkolnym 2017/2018 w wyniku kolejnej reformy oświatowej wygaszone zostało Społeczne Gimnazjum a klasy gimnazjalne zostały włączone do nowej, ośmioklasowej Społecznej Szkoły Podstawowej. W ciągu lat istnienia Zespołu Szkół Społecznych przewinęło się 535 uczniów przez Społeczną Szkołę Podstawową, 312 uczniów przez Społeczne Gimnazjum i 213 uczniów przez Społeczne Liceum Ogólnokształcące, co razem daje 1060 uczniów. W szkole pracują także w niepełnym wymiarze : Grażyna Rosołowska- Smaka, Gabriela Dubiel, Andrzej Lemiesz, Teresa Korczyńska, Stanisława Kuźmińska, Monika Bachmatiuk, Marek Królikowski. Od niedawna sekretariatem zarządza Ilona Gargasz. Psychologiem szkolnym jest Marta Chmielowiec. O finanse naszej placówki od początku jej istnienia dba Feliks Czarnecki. Najbardziej rozpoznawalną osobą sprzątającą szkołę jest pani Zosia.

 

Iwona Lemiesz